Skuleglimt #9

Foto valfag er eit spennande fag. Det er kjekt å eksperimentere litt med ulike teknikkar og motiv! Dette bildet er frå førre veke, då vi var ute og fotograferte skuggar i alle fasongar og mønster.

Divergent-trilogien - Veronica Roth

Viss du har tenkt å lese berre ein fantasy-dystopi-trilogi dette året, er Veronica Roth sin Divergent-serie langt frå det dummaste valet du kan gjere.

I boka vert du kjent med Beatrice Prior, ei seksten år gamal jente fødd inn i ein svært klassedelt by. Det finst fem ulike fraksjonar å velje mellom. Beatrice høyrer til den mest oppofrande fraksjonen. Alle som tilhøyrer "Abegnation" må gje avkall på seg sjølv, og søke å gjere det som er best for andre. Heile hennar oppvekst er prega av denne tanken. No er ho altså blitt seksten år gamal, og skal delta i ein seremoni der ho må velje kva for ein fraksjon ho vil tilhøyre. Før dei gjer valet, går dei gjennom ein test som skal vise kor personlegdomen deira passar best inn: Blant dei lærde i Erudite, dei ærlege i Candor, dei venlegsinna i Amity, dei oppofrande i Abegnation eller blant dei fryktlause i Dauntless. Det verste som kan skje, er at du hamnar blant dei fraksjonslause. Då er det du stengt ute frå det gode selskap for alltid.

Beatrice passar ikkje inn nokon stad, og gjer eit val som endrar heile hennar verd. Frå då av begynner snøballen å rulle, og det viser seg at det boblar under overflata i byen. Store ting er i gjære, og Beatrice, som no kallar seg Tris, og venene hennar må bruke alt dei har av kløkt og mot for å redde situasjonen.

Verda og premissane for forteljinga vert endra og utvida for kvar bok i serien. På den måten får vi som lesarar eit stadig større overblikk over kva som eigentleg går føre seg. Og det er ingen lettvinte svar i Veronica Roth sin trilogi. Dette er det eg likar aller best med serien; Det er ikkje så godt å seie kven som er dei gode og kven som er dei onde. Verda er ikkje svart kvitt, og det er litt godt og litt vondt i alle. I tillegg: Korleis kan ein vite at dei som handlar på "det gode"-si side, verkeleg gjer det som er godt? Det er mange val å måtte ta stilling til, og hovudpersonane går gjennom ei enorm indre reise frå først til siste blad.

Det mest spennande i bøkene, for meg som vaksen lesar, er å følgje refleksjonsrekkene og konklusjonane til personane i bøkene.Ofte  gjer dei mot sine eigne val. Andre gongar veit dei ikkje kva dei vil, før det er for seint. Eller nesten for seint. Og så er det dei gongane dei er sikre i si sak, og handlar, men ser etterpå at handlingane slett ikkje var gode...

Kor oppsummert: Ein velskriven og spennande serie, med komplekse tankerekker og lite svart/kvitt-tenking. Ungdomsbøker du kan risikere å bli klokare som menneske av å lese!

Time for lekse (Anbjørg P. Oldervik)

Kom la oss lage
ny geografi

sløyfe grenser
og ha større kart

la oss åpne landene
og plante i naboens hage

innføre nytt
våre flagg
som løpere
når noen kommer

uten vaner
møte fremmede

være som barn
- hvor bor du

Kom alle la oss lære
vårt eget språk
om igjen

starte fra grunnen
hjerte betyr hjerte

Vi begynner

Soledad - Tor Arve Røssland

Kva om du ein dag vaknar opp og er heilt aleine? Ikkje som i at du er aleine i huset, eller at du ikkje finn nokon å vere saman med. Men at du vaknar opp og det ikkje finst nokon andre å finne? Det er det som møter Soledad. Ho er på ferietur til Utsira saman med faren. Den tiande dagen dei er der, vaknar ho opp til ei aude øy. Det finst ikkje eit einaste anna menneske på øya.

Utan moglegheit til å forlate øya, må Soledad klare seg som best ho kan. Ho lever på mat ho finn i dei forlatte husa, og ser i kikkerten at det skjer grusame ting på fastlandet. Nesten alt av bebyggelse er brent ned, og ikkje eit anna menneske er å sjå.

Så ein dag får ho auge på eit helikopter, og augnar håp. Ho klarar å trekkje til seg merksemda, og ser redninga nærme seg. Då samlar deg seg svarte skyer på himmelen, og eit lynnedslag styrtar helikopteret i vatnet. Alt håp om redning er ute - Soledad er verkeleg soledad (i einsemd).

Ho prøver å samle saman informasjon for å prøve å finne ut kva som har skjedd, og svaret er så rystande at det nesten ikkje er til å tru...

Dette er ei spennande ungdomsbok, om ei verd der reglane plutseleg vert endra. Boka passar godt for dei som likar spenning kombinert med framtidsdystopiar.

Tribute til Eva Cassidy

I dag var vi på konsert i regi av den kulturelle skulesekken. Arrangementet var ein tribute til Eva Cassidy, den amerikanske songaren som først vart berømt etter sin død i 1996. Ho døydde av kreft berre 33 år gamal, men etterlot seg ei rekke vakre innspelingar av songar. Då dei vart gitt ut på plate, nådde dei etterkvart toppen av salgslisten. Dette skjedde først fem år etter at artisten døydde, så ho fekk aldri oppleve suksessen sjølv. Eva Cassidy var sjølv svært sjenert og hadde lite sjølvtillit som artist.

Songaren på konserten var Ingrid Kjosavik. Ho held seg som regel innan dei same sjangrane som Eva Cassidy gjorde, og framførte vakre versjonar av songane hennar.

 Knut Aabø, som blant anna har jobba mykje for Rogaland Teater, spelte piano:

Og bak gitaren sat Svein Olav Hyttebakk, som blant anna fekk Prøysenprisen i 2000.

Det var ein flott konsert, og det verka på elevane som dei likte den. Og eg vel å tru at det ikkje berre var på grunn av avbrekket frå vanleg undervisning...

Skuleglimt #8

Denne lina er for tynn for begge oss (Heikki Gröhn)

To dansarar

på ei line.

Det er ein for mykje, meiner begge.

No kjempar dei om å bli først

til å kappe lina

framfor den andre.

Og ops,

der vann den eine!